Home » Eten in Peru

Eten in Peru

Iedereen die naar een ander continent reist, is wat nerveus. Daarom beantwoorden we graag alle vragen die u mag hebben. Maar bekijkt u alstublieft eerst de veelgestelde vragen die we voor u op een rijtje hebben gezet…

Eten

Wees voorzichtig in het culinaire paradijs
Aardappelen, maïs en pepers: de beroemdste ingrediënten uit de Peruaanse keuken hebben de wereld veroverd, maar nergens is het gebruik zo veelzijdig als in Peru zelf. Probeer bijvoorbeeld eens causa (een koud taartje van aardappelpuree, avocado, kip of tonijn), papa rellena (gevulde aardappel met vlees, uien, olijven, gekookte eieren en natuurlijk kruiden), of papa ocopa (gekookte aardappelen in een licht-pittige pindasaus) en u weet dat dat u in een culinair paradijs beland bent!

Het is echter zaak om voorzichtig te zijn. Hoewel er meer dan genoeg schone restaurants zijn en ook het eten tijdens tours en in hotels gewoon goed is, gebeurt het nog al eens dat toeristen ziek worden. Meestal gaat dat om een lichte vorm van diarree, maar soms krijgt men ook te maken met parasieten of een bacteriële infectie. Van het nuttigen van besmet eten kunt u behoorlijk ziek worden. Daarom enkele algemene tips:

– Water kunt u niet uit de kraan drinken. Dat is ook niet nodig: op elke straathoek kunt u gebottelde flessen mineraalwater voor een luttel bedrag kopen. Heeft u een erg gevoelige maag, dan is het wellicht handig om ook uw tanden te poetsen met gebotteld water.

– Ook op andere gebieden moet u voorzichtig zijn met water. Denk bijvoorbeeld aan ijsklontjes of aan groente en fruit: u weet nooit met wat voor water dat is afgespoeld. Mocht u zin hebben in fruit, koop dan liefst iets met een schil er omheen.

– Kijk ook uit met zaken als ijs of mayonaise. Vaak wordt dit lange tijd bewaard en niet altijd even goed gekoeld. Eet het allebei alleen in nette restaurants.

– Uiteraard moeten we bij het hierboven staande aantekenen dat het onmogelijk van te voren te zeggen valt welke restaurants goed en 100% schoon zijn. Uw algemene indruk is belangrijk: ziet het er verzorgd uit, is de eetzaal schoon, zijn de obers netjes? Natuurlijk is het wel zo leuk om behalve in toeristische restaurants ook in plaatselijke gelegenheden te eten. Kijk dan of er veel lokale mensen binnen zitten: dat is meestal een goed teken!

– Eet bij voorkeur niet van de straat. U weet nooit hoe lang iets al in de zon aan het bakken is, blootgesteld aan al het straatvuil. Ook de bereiding is niet altijd even schoon. Neem dat risico niet als u maar een paar weken in Zuid-Amerika bent!

– Mocht u tenslotte naar hooggelegen gebieden reizen: eet niet teveel en zeker niet teveel vlees. Op hoogte werkt uw spijsvertering namelijk een stuk langzamer. Drink echter wel veel (maar geen alcohol).

Als u toch ziek wordt – en dan hebben we het niet over een paar ‘losse flodders’ – dan kunt u het beste naar een kliniek gaan. Daar is de zorg veel beter geregeld dan in ziekenhuizen en wordt vrijwel altijd Engels gesproken. Helaas worden toeristen in ieder geval in Cusco nogal eens als lopende geldbronnen gezien: het is ons opgevallen dat er opmerkelijk vaak salmonella wordt geconstateerd. Blijkbaar weet men dat dit in het Westen een berucht woord is. Opvallend vaak worden mensen ook meteen opgenomen, terwijl dat volgens ons (hoewel we natuurlijk leken zijn) niet direct nodig is. Laat u niet overdonderen en vraag bij een kliniekbezoek goed door!

Overigens is het handig om bij diarree eerst een laboratorium te bezoeken. Zij kunnen na een aantal tests vaststellen wat u heeft. Met de resultaten kunt u daarna naar een kliniek gaan.

 

Fooien

Het geven van fooien, dat is en blijft altijd een lastige vraag. De Peruaan zelf geeft vrijwel nooit fooi, maar in het toeristenwereldje, inclusief restaurants, is het wel gebruikelijk.

Allereerst hangt natuurlijk alles af van uw tevredenheid en eigen ideeën omtrent fooien. Wellicht is het fijn om te weten dat gidsen verhoudingsgewijs verschrikkelijk goed verdienen. Voor een goede gids betalen we al snel 70 dollar per dag, terwijl het minimum maandloon in Peru 850 soles (ongeveer 260 dollar) is.

Bovendien is dat laatste gebaseerd op een 48-urige werkweek en werken velen zwart, dus die verdienen nog minder. Anders gezegd: gidsen verdienen in vier dagen wat velen – met geluk – in 24 dagen verdienen.Met beide bovenstaande feiten in het achterhoofd vind ik persoonlijk dat een gids gewoon blij moet zijn met alle extraatjes. 10 soles per persoon per volle dag is wat mij betreft zeer redelijk. In een restaurant houdt men vaak tussen de 5-10% van de maaltijd aan, maar – nogmaals – dit zijn geen wetmatigheden.

Uit het bovenstaande leest u wellicht ook een ander idee af: bedienden in restaurants, kamermeisjes in hotels, chauffeurs, de dragers en kok tijdens de Inca Trail: allen verdienen een stuk minder dan de gidsen, die meestal ook de fooi krijgen, omdat ze toch meer persoonlijk contact met de klant hebben. Wellicht iets om in het achterhoofd te houden.
(En uiteraard ontvangt de bankbediende die alle transacties mogelijk maakt nooit wat; het is en blijft een rare wereld).